nounverb
fight
walczyć · walka
A situation where two or more people or groups try to hurt or defeat each other, often using force or strong actions.
Definicja i znaczenie
Słowo fight posiada kilka znaczeń w zależności od kontekstu:
- Walka fizyczna lub bójka: Starcie między dwiema lub większą liczbą osób, w którym używa się siły fizycznej, broni lub przemocy w celu pokonania przeciwnika.
- Kłótnia lub sprzeczka: Ostra wymiana zdań, spór słowny lub konflikt opinii między ludźmi.
- Walka z czymś (w przenośni): Zmaganie się z trudnościami, problemami, chorobą lub ideą (np. walka z ubóstwem).
- Wysiłek: Okazywanie determinacji lub woli przetrwania w trudnej sytuacji.
Gramatyka i pochodzenie słowa
- Część mowy: Słowo może funkcjonować jako czasownik (to fight) oraz jako rzeczownik (a fight).
- Odmiana: W czasie przeszłym i formie imiesłowu (past participle) czasownik przyjmuje formę fought.
- Pochodzenie: Słowo wywodzi się ze staroangielskiego feohtan, które oznaczało walkę lub starcie zbrojne. Jest spokrewnione z germańskimi określeniami dotyczącymi zmagań.
Synonimy i antonimy
Synonimy:
Antonimy:
Make “fight” part of your vocabulary.
Build your English vocabulary with flashcards, audio and spaced repetition.
Examples
They do not want to fight.verb
Oni nie chcą walczyć.
We watched a fight on TV.noun
Oglądaliśmy walkę w telewizji.
Keep exploring English
Learn words from the content you love.
Add words from websites, books and videos, then remember them with spaced repetition (SRS).
Scan for iPhone & iPad