finish

Definicja i znaczenie

finish to czasownik i rzeczownik o kilku znaczeniach.

Jako czasownik

1. kończyć, zakończyć wykonywanie czegoś

   • I need to finish my homework. — Muszę skończyć pracę domową.
   • She finished reading the book. — Skończyła czytać książkę.

2. kończyć się

   • The film finishes at ten. — Film kończy się o dziesiątej.

3. zjeść lub wypić coś do końca

   • He finished his coffee. — Wypił kawę do końca.

4. dobiec lub zakończyć udział w zawodach

   • She finished second in the race. — Zajęła drugie miejsce w wyścigu.

5. wykończyć powierzchnię lub produkt

   • The table was finished with a layer of varnish. — Stół został wykończony warstwą lakieru.

Jako rzeczownik

1. koniec, zakończenie

   • We are near the finish. — Jesteśmy blisko końca.

2. ukończenie czegoś

   • The project is almost at the finish. — Projekt jest prawie ukończony.

3. meta w zawodach sportowych

   • The runners sprinted towards the finish. — Biegacze pędzili w stronę mety.

4. wykończenie powierzchni lub produktu

   • This furniture has a glossy finish. — Te meble mają błyszczące wykończenie.

5. decydujący, efektowny koniec, zwłaszcza w sporcie lub historii

   • The match had an exciting finish. — Mecz miał emocjonującą końcówkę.

Gramatyka i pochodzenie słowa

finish może być:

• czasownikiem regularnym: finish – finished – finished;
• rzeczownikiem policzalnym lub niepoliczalnym, zależnie od znaczenia.

Typowe konstrukcje:

• finish doing something — skończyć coś robić
  • I finished writing the report. — Skończyłem pisać raport.
• finish something — skończyć coś
  • She finished the task. — Skończyła zadanie.
• finish with something — skończyć z czymś lub zakończyć używanie czegoś
  • Are you finished with the computer? — Skończyłeś korzystać z komputera?
• finish first/second/last — zająć pierwsze/drugie/ostatnie miejsce.

Słowo pochodzi od średnioangielskiego finisshen, wywodzącego się ze starofrancuskiego finir — „zakończyć”. Jego dalszym źródłem jest łacińskie finire — „ograniczać, kończyć”, od finis — „koniec, granica”.

Synonimy i antonimy

Synonimy

• complete ↗ — ukończyć; zwykle sugeruje, że zadanie zostało wykonane w całości. Finish jest bardziej ogólne.
• end ↗ — zakończyć lub skończyć się; odnosi się przede wszystkim do samego końca, podczas gdy finish często podkreśla doprowadzenie zadania do końca.
• conclude ↗ — zakończyć, zwłaszcza przemówienie, spotkanie, dyskusję lub formalny proces; brzmi bardziej formalnie.
• terminate ↗ — zakończyć lub przerwać; jest bardzo formalne i często sugeruje definitywne zakończenie.
• endure ↗ — wytrzymać do końca; nie jest bezpośrednim synonimem finish, ponieważ oznacza przetrwanie czegoś, a nie ukończenie zadania.

Antonimy

• start ↗ — zacząć; jest podstawowym przeciwieństwem finish.
• begin ↗ — rozpocząć; podobnie jak start, oznacza początek czynności.
• continue ↗ — kontynuować, czyli nie kończyć czegoś.
• stop ↗ — zatrzymać lub przerwać; w przeciwieństwie do finish nie musi oznaczać ukończenia zadania.

Typowe wyrażenia i połączenia

• finish a task ↗ — skończyć zadanie
• finish homework ↗ — skończyć pracę domową
• finish work ↗ — skończyć pracę
• finish school ↗ — ukończyć szkołę
• finish a meal ↗ — skończyć posiłek
• finish reading/writing ↗ — skończyć czytanie/pisanie
• finish first/second/last ↗ — zająć pierwsze/drugie/ostatnie miejsce
• finish on time ↗ — skończyć na czas
• finish off ↗ — zakończyć coś całkowicie albo dobić przeciwnika
• a smooth finish ↗ — gładkie wykończenie
• a glossy finish ↗ — błyszczące wykończenie
• the finish line ↗ — linia mety
• a photo finish ↗ — bardzo wyrównany finisz, którego wynik rozstrzyga się na zdjęciu lub nagraniu