peace

Definicja i znaczenie

Peace to rzeczownik oznaczający pokój, czyli stan bez wojny, przemocy lub konfliktu między państwami, grupami albo ludźmi.

• The two countries signed a peace treaty. — Dwa państwa podpisały traktat pokojowy.
• We all hope for peace. — Wszyscy mamy nadzieję na pokój.

Słowo peace może również oznaczać:

1. spokój i ciszę, brak zakłóceń lub konfliktów:
   • I need some peace and quiet. — Potrzebuję trochę spokoju i ciszy.
2. wewnętrzny spokój, pogodę ducha:
   • She finally found peace. — W końcu odnalazła spokój.
3. porozumienie lub pojednanie:
   • They made peace after the argument. — Pogodzili się po kłótni.

Gramatyka i pochodzenie

Peace jest rzeczownikiem niepoliczalnym, gdy oznacza ogólny stan pokoju lub spokoju:

• Peace is important. — Pokój jest ważny.
• There was no peace in the house. — W domu nie było spokoju.

W znaczeniu konkretnych porozumień pokojowych może występować także w liczbie mnogiej, choć jest to mniej częste:

• The peace agreements ended the conflict. — Porozumienia pokojowe zakończyły konflikt.

Pochodzi ze starofrancuskiego paix ↗ i łacińskiego pāx, oznaczającego pokój lub porozumienie.

Wymowa: /piːs/.

Nie należy mylić słowa peace z piece ↗, które oznacza „kawałek”, „część” lub „element”. Oba słowa są wymawiane tak samo.

Synonimy i antonimy

Synonimy

• calm ↗ — spokój; odnosi się głównie do braku wzburzenia, hałasu lub napięcia, podczas gdy peace ma szersze znaczenie i może oznaczać także brak wojny.
• tranquility ↗ — cisza i głęboki spokój, często w sensie emocjonalnym lub atmosfery miejsca.
• harmony ↗ — harmonia i zgodne relacje między ludźmi lub grupami; podkreśla zgodę, a nie tylko brak konfliktu.
• truce ↗ — rozejm, czyli czasowe zawieszenie walk; jest węższym pojęciem niż peace, ponieważ nie musi oznaczać trwałego zakończenia konfliktu.
• reconciliation ↗ — pojednanie po konflikcie; oznacza proces odbudowy dobrych relacji.

Antonimy

• war ↗ — wojna, czyli zorganizowany konflikt zbrojny; jest najważniejszym antonimem słowa peace.
• conflict ↗ — konflikt lub spór, który może być zbrojny albo pokojowy.
• violence ↗ — przemoc, czyli użycie siły wobec innych osób.
• unrest ↗ — niepokoje społeczne, zamieszki lub stan napięcia w społeczeństwie.
• turmoil ↗ — chaos i silne zamieszanie, zarówno w życiu społecznym, jak i emocjonalnym.

Typowe wyrażenia i połączenia

• peace treaty ↗ — traktat pokojowy
• world peace ↗ — pokój na świecie
• peace process ↗ — proces pokojowy
• peace talks ↗ — rozmowy pokojowe
• peace of mind ↗ — spokój ducha
• at peace ↗ — spokojny, pogodzony ze sobą lub sytuacją
• make peace ↗ — pogodzić się, zawrzeć pokój
• keep the peace ↗ — utrzymywać pokój lub porządek
• rest in peace ↗ — spoczywaj w pokoju
• give peace a chance ↗ — dać pokojowi szansę