pole

1) pole (rzeczownik) – „słup”, „drąg”, „tyczka”

Znaczenie: długi, prosty przedmiot (zwykle z drewna, metalu lub tworzywa), używany jako podpora albo element konstrukcji.
Przykłady zastosowań: flagpole (maszt do flagi), utility pole (słup energetyczny), tent pole (tyczka namiotu), pole vault (skok o tyczce).

Części składowe: pojedynczy rdzeń pole (brak typowych przedrostków/przyrostków).

Synonimy (EN): rod, stick, post, shaft, stake (zależnie od kontekstu).
Antonimy (EN): zwykle brak ścisłych antonimów; czasem kontekstowo: hole (dziura) jako przeciwieństwo „słupa” w sensie fizycznym, ale to nie jest standardowy antonim.

---

2) pole (rzeczownik) – „biegun” (geograficzny lub magnetyczny)

Znaczenie: jeden z dwóch przeciwległych punktów/końców, np. Ziemi (North Pole / South Pole) albo magnesu (north/south magnetic pole).
Synonimy (EN): w praktyce rzadko używa się pełnych synonimów; czasem opisowo: extremity, end (w sensie „skrajny koniec”).
Antonimy (EN): equator (w sensie geograficznym jako przeciwstawny obszar „środkowy”); w parach: North Pole ↔ South Pole.

---

3) pole (czasownik) – „odpychać tyczką”, „poruszać się przy pomocy tyczki”

Znaczenie: przemieszczać coś (np. łódź) lub siebie, odpychając się tyczką od dna albo podłoża.
Synonimy (EN): push, propel, punt (zwłaszcza o łodzi).
Antonimy (EN): pull (kontekstowo), tow (ciągnąć), choć nie zawsze są to ścisłe antonimy.

---

Uwaga o wymowie i możliwej dwuznaczności

• pole (słup/tyczka; biegun) wymawia się jak /poʊl/.
• Istnieje też słowo poll (/pəʊl/ w BrE / /poʊl/ w AmE), które wygląda podobnie, ale znaczy „sondaż/głosowanie” – to inny wyraz.