adjectiveadverbnounverb

true

prawdziwy · prawda

Something that is correct or matches the facts.

Definicja & znaczenie

True oznacza przede wszystkim prawdziwy, zgodny z faktami lub szczery.

  1. Prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

    • This story is true. — Ta historia jest prawdziwa.
    • Is it true? — Czy to prawda?
  2. Dokładny, poprawny

    • a true answer — poprawna odpowiedź
    • The measurement is true. — Pomiar jest dokładny.
  3. Autentyczny, rzeczywisty

    • a true friend — prawdziwy przyjaciel
    • true love — prawdziwa miłość
  4. Lojalny, wierny

    • He remained true to his principles. — Pozostał wierny swoim zasadom.
  5. Typowy lub doskonały przykład czegoś

    • a true artist — prawdziwy artysta, osoba w pełni zasługująca na to miano
  6. Jako przysłówek true może oznaczać dokładnie, prosto lub we właściwym kierunku:

    • The arrow flew true. — Strzała poleciała prosto i celnie.

Gramatyka & pochodzenie

True jest najczęściej przymiotnikiem. Może występować:

  • przed rzeczownikiem: a true statement — prawdziwe stwierdzenie;
  • po czasowniku to be: The statement is true. — Stwierdzenie jest prawdziwe.

Formy pochodne:

  • truly — naprawdę, istotnie;
  • truth — prawda;
  • truthful — prawdomówny, szczery;
  • untrue — nieprawdziwy.

Stopniowanie przymiotnika jest zwykle nieregularne lub opisowe: truer , truest — prawdziwszy, najbardziej prawdziwy. W wielu kontekstach naturalniejsze są konstrukcje more true and most true .

Słowo pochodzi ze staroangielskiego treowe , oznaczającego „wierny”, „godny zaufania” i „prawdziwy”.

Synonimy & antonimy

Synonimy

  • real — prawdziwy lub rzeczywisty; często podkreśla, że coś nie jest fikcją ani imitacją.
  • correct — poprawny; dotyczy przede wszystkim informacji, odpowiedzi lub rozwiązania.
  • accurate — dokładny i zgodny ze stanem faktycznym; jest bardziej formalny niż true.
  • factual — oparty na faktach; używany głównie w odniesieniu do informacji, opisów i tekstów.
  • genuine — autentyczny, niepodrobiony lub szczery.
  • loyal — lojalny i wierny; odpowiada tylko znaczeniu true związanym z wiernością.
  • faithful — wierny osobie, zasadzie, oryginałowi lub tłumaczeniu.

Antonimy

  • false — fałszywy lub niezgodny z prawdą.
  • untrue — nieprawdziwy; bezpośrednie przeciwieństwo true.
  • incorrect — niepoprawny, szczególnie w odniesieniu do odpowiedzi lub informacji.
  • inaccurate — niedokładny.
  • disloyal — nielojalny, niewierny; przeciwieństwo znaczenia „wierny”.

Typowe wyrażenia & kolokacje

  • true story — prawdziwa historia
  • true fact — prawdziwy fakt
  • true love — prawdziwa miłość
  • true friend — prawdziwy przyjaciel
  • true meaning — prawdziwe znaczenie
  • come true — spełnić się, stać się rzeczywistością
  • hold true — pozostawać prawdziwym lub obowiązywać
  • stay true to — pozostać wiernym czemuś lub komuś
  • true to one’s word — dotrzymujący słowa
  • too good to be true — zbyt piękne, żeby było prawdziwe

Make “true” part of your vocabulary.

Build your English vocabulary with flashcards, audio and spaced repetition.

Examples

This statement is true.adjective

To stwierdzenie jest prawdziwe.

It must be true.adjective

To musi być prawda.

Keep exploring English

Learn words from the content you love.

Add words from websites, books and videos, then remember them with spaced repetition (SRS).