base

Türkçe anlamı

Base kelimesi bağlama göre birkaç temel anlama gelir:

1. Temel / taban / esas

   • Bir şeyin dayandığı ana kısım, alt bölüm, temel yapı.
   • Örnek anlam: Bir binanın tabanı/temeli; bir fikrin dayanağı; bir sistemin temel unsuru.

2. Üs (askerî), merkez, ana yer

   • Operasyonların yürütüldüğü merkez veya askerî üs.
   • Örnek anlam: Air base (hava üssü), base of operations (harekât merkezi).

3. Beyzbol/softbol terimi: kale (base)

   • Oyuncuların koşarak ulaştığı baz/kale (first base, second base vb.).

4. Kimya: baz

   • Asitlerle tepkimeye giren, genellikle pH’ı yükselten baz (alkali gibi).

5. Fiil olarak: “dayandırmak/temellendirmek”

   • To base on/upon: Bir şeyi başka bir şeye dayandırmak, temellendirmek.
   • Örnek anlam: The film is based on a book (Film bir kitaba dayanıyor).

---

Kelimenin parçaları (parts)

• base (kök): temel/taban anlamını taşır.
• Yaygın türevler:
  • basic: temel, basit
  • basement: bodrum kat (binanın alt kısmı)
  • baseline: temel çizgi, referans çizgisi
  • baseboard: süpürgelik
  • database: veri tabanı
  • baseless: temelsiz (kanıtsız)

---

İngilizce eş anlamlılar (synonyms)

Anlama göre değişir:

• Temel/taban anlamında:
  • foundation, basis, groundwork, underpinning, bedrock
• Üs/merkez anlamında:
  • headquarters (HQ), hub, center, station
• Fiil (dayandırmak) anlamında:
  • found on, build on, ground on

---

İngilizce zıt anlamlılar (antonyms)

Her kullanım için birebir zıt bulmak her zaman mümkün değildir; en yakın karşıtlar:

• Temel/taban anlamına karşıt (üst/sonuç tarafı):
  • top, summit, peak
• Temellendirmek (base on) anlamına karşıt (temelsiz bırakmak):
  • ignore, disregard (bağlama göre), ayrıca sıfat olarak baseless “temelsiz” karşıt anlam ilişkisi kurar.