nounnounadjective

binding

bağlayıcı

Something that ties or holds things together, such as a cover that keeps the pages of a book in place, or a rule or agreement that must be followed.

Tanım & Anlam

Binding kelimesi İngilizcede hem isim hem de sıfat olarak kullanılan, temelinde bir şeyleri bir arada tutma veya kısıtlama anlamı taşıyan bir sözcüktür. Başlıca anlamları şunlardır:

Bağlayıcı (Sıfat): Yasal veya ahlaki bir zorunluluk teşkil eden, uyulması mecburi olan durumları ifade eder. Örneğin, "binding agreement" (bağlayıcı sözleşme) ifadesinde olduğu gibi, tarafların kaçınamayacağı bir yükümlülüğü belirtir.
Cilt / Ciltleme (İsim): Bir kitabın sayfalarını bir arada tutan kapak veya bu sayfaları birleştirme işlemidir.
Bağlama / Tespit Düzeneği (İsim): Özellikle spor dallarında (kayak, snowboard vb.) botun spor ekipmanına sabitlenmesini sağlayan mekanizmadır.
Biyye / Kenar Şeridi (İsim): Dikiş ve tekstil alanında, kumaş kenarlarını sağlamlaştırmak veya süslemek amacıyla dikilen ince kumaş şerididir.

Dilbilgisi & Kelime Kökeni

Binding kelimesi, "bağlamak" anlamına gelen fiilinden türetilmiştir.

Köken: Eski İngilizce'deki bindan (bağlamak, sarmak) kelimesine dayanır. Germen kökenli bir kelimedir.
Yapı: Fiil köküne getirilen -ing eki ile kelime hem bir eylemin adını (gerund) hem de bir nitelik belirten sıfatı (participle) oluşturur.

Dilbilgisel olarak, bir sözleşmenin niteliğini belirtirken sıfat; bir kitabın dış kısmından bahsederken ise isim görevindedir.