evil

Tanım ve anlam

Evil, hem sıfat hem isim olarak kullanılır:

• Sıfat: Ahlaken kötü, şeytani ya da kötülük içeren anlamına gelir. Zarar veren veya yıkıcı şeyleri anlatmak için de kullanılabilir.
  an evil person — kötü/şeytani bir kişi
  evil intentions — kötü niyetler

• İsim: Kötülük, ahlaki kötülük veya zararlı bir güç anlamına gelir. Sayılabilir isim olarak kullanıldığında bir kötülük eylemi ya da kötü şey demektir.
  the struggle between good and evil — iyilik ile kötülük arasındaki mücadele
  an evil — bir kötülük, kötü bir şey

Dil bilgisi ve köken

• Sıfat: evil; karşılaştırma için genellikle more evil, üstünlük için most evil kullanılır.
• İsim: evil çoğunlukla sayılamazdır. Belirli bir kötülük ya da kötü şeyden söz ederken an evil biçiminde sayılabilir.
• Sözcük, Eski İngilizcedeki yfel biçiminden gelir. Günümüzde parçalara ayrılarak çözümlenen bir sözcük değildir.

Eş anlamlılar ve karşıt anlamlılar

Eş anlamlılar:

• wicked ↗: Özellikle ahlaken kötü veya günahkâr kişiler ve eylemler için kullanılır; evil kadar güçlü ya da şeytani bir anlam taşımayabilir.
• immoral ↗: Ahlak kurallarına aykırı olmayı vurgular; doğaüstü ya da şeytani bir çağrışımı yoktur.
• malevolent ↗: Başkalarına bilerek zarar verme isteğini, yani kötü niyeti öne çıkarır.
• harmful ↗: Zarar veren anlamındadır; ahlaki kötülük anlamı taşıması gerekmez.

Karşıt anlamlılar:

• good ↗: Genel karşıtıdır; iyi, yararlı veya ahlaken doğru anlamına gelir.
• virtuous ↗: Özellikle ahlaki açıdan erdemli olmayı anlatır.
• benevolent ↗: Başkalarına iyilik etme ve onların iyiliğini isteme anlamı taşır; malevolent sözcüğünün karşıtıdır.

Yaygın ifadeler ve kelime birliktelikleri

• good and evil ↗ — iyilik ve kötülük
• fight evil ↗ — kötülükle mücadele etmek
• evil spirit ↗ — kötü ruh
• evil deed ↗ — kötü eylem
• necessary evil ↗ — kaçınılmaz ya da gerekli görülen kötü şey