verb

invent

icat etmek

To create something new that did not exist before by using ideas or imagination.

Tanım ve anlam

Invent fiili, bağlama göre başlıca şu anlamlarda kullanılır:

Yeni bir şey icat etmek veya geliştirmek: Daha önce olmayan bir araç, yöntem, ürün ya da fikir ortaya koymak.
Örnek anlam: Yeni bir cihaz icat etmek.
Bir hikâye, mazeret ya da bilgi uydurmak: Gerçek olmayan bir şeyi tasarlayıp anlatmak. Bu kullanım bazen aldatma veya yanıltma anlamı taşır.
Örnek anlam: Bir mazeret uydurmak.

Dilbilgisi ve köken

Invent, genellikle nesne alan, düzenli bir fiildir:

Geniş zaman: invent
Geçmiş zaman: invented
Geçmiş zaman ortacı: invented
Şimdiki zaman ortacı: inventing

Kökeni, Latince invenire sözcüğüne dayanır; bu sözcük “bulmak, rastlamak” anlamına gelir. Latince sözcük, in- (“üzerine, içine”) ve venire (“gelmek”) unsurlarından oluşur. Bu tarihsel parçalar, günümüz İngilizcesinde ayrı birer ön ek ve kök olarak algılanmaz.

Eş anlamlılar ve zıt anlamlılar

Anlama göre yakın sözcükler değişir:

create : Genel olarak yeni bir şey meydana getirmek demektir. Invent, özellikle yeni bir araç, yöntem veya fikir tasarlamayı vurgular.
devise : Bir planı ya da yöntemi düşünerek geliştirmek anlamındadır; invent kadar somut bir icat çağrışımı taşıması gerekmez.
make up : Gerçek olmayan bir hikâye veya mazeret uydurmak için kullanılır. Bu anlamıyla invent ile yakındır.
fabricate : Özellikle yalan veya sahte bilgi üretmek anlamında kullanılır; invent’e kıyasla daha güçlü biçimde aldatma çağrışımı yapabilir.

Kesin bir zıt anlamlısı yoktur; çünkü invent’in karşıtı, hangi anlamda kullanıldığına bağlıdır:

copy : Yeni bir şey icat etmek yerine var olanı kopyalamak.
imitate : Bir şeyi örnek alıp taklit etmek; doğrudan zıt değilse de özgün bir şey icat etmenin karşısında durabilir.
tell the truth : “Uydurmak” anlamındaki invent’in karşıtı olarak, gerçeği söylemek.