mandatory

Anlamı (Türkçe)

Mandatory, “zorunlu, mecburi, yapılması şart olan” anlamına gelir. Bir kural, yasa, talimat veya otorite tarafından uyulması gereken durumları ifade eder.

• mandatory training: zorunlu eğitim
• mandatory rule: uyulması zorunlu kural
• mandatory attendance: zorunlu devam/katılım

Birden fazla anlam (kullanıma göre)

1. Genel kullanım: Zorunlu, yapılması şart olan
   • “It is mandatory to wear a helmet.” → Kask takmak zorunludur.
2. Resmî/yasal bağlam: Yasa veya yönetmelikle zorunlu kılınmış
   • “mandatory reporting” → zorunlu bildirim (yasal yükümlülük)

Kelime yapısı (parts)

• mandate: yetki vermek / (isim) resmi talimat, yetki, görev
• -ory: “...ile ilgili / ...niteliğinde” anlamı katan sıfat eki
  Bu nedenle mandatory ≈ “mandate ile ilgili / mandate tarafından zorunlu kılınan”.

İngilizce eş anlamlılar (synonyms)

• compulsory
• required
• obligatory
• necessary (bazı bağlamlarda)
• binding (özellikle hukukî bağlamda)
• imperative (daha vurgulu: çok gerekli)

İngilizce zıt anlamlılar (antonyms)

• optional
• voluntary
• not required
• noncompulsory (daha resmî/teknik)
• discretionary (kişinin tercihine bırakılmış)