nounnoun

plaintiff

davacı

A person who starts a case in court because they believe someone has wronged them.

Tanım ve anlamı

Plaintiff, hukukta bir dava açarak mahkemeden başka bir kişi ya da kuruma karşı karar vermesini isteyen davacı anlamına gelir. Genellikle hukuk davalarında kullanılır; ceza davalarında aynı rol için çoğunlukla başka terimler tercih edilir.

Dilbilgisi ve kelime kökeni

İsimdir ve sayılabilir. Çoğulu plaintiffs () şeklindedir. Cinsiyete özgü değildir.

Kelime, “şikâyet” veya “yakınma” anlamındaki Eski Fransızca plainte sözcüğüyle bağlantılı olan Anglo-Fransızca plaintif biçiminden gelir. Tarihsel olarak mahkemeye şikâyette bulunan kişiyi ifade eder.

Eş anlamlılar ve zıt anlamlılar

claimant (): Bir hak ya da talepte bulunan kişidir. Davacı için kullanılabilir; ancak dava açmış olma şartı her bağlamda bulunmaz.
complainant (): Şikâyette bulunan kişidir. Hukuki ve resmî bağlamlarda kullanılır, fakat her zaman davacı anlamına gelmez.
litigant (): Bir davaya taraf olan kişilerden herhangi biri için kullanılan genel terimdir; davacıyla birlikte davalıyı da kapsar.
defendant (): Davacının karşısındaki, hakkında dava açılan kişidir. Başlıca zıt anlamlısıdır.
respondent (): Bazı dava türlerinde veya hukuk sistemlerinde talep ya da başvuruya cevap veren tarafı ifade eder. Her durumda plaintiff sözcüğünün doğrudan karşılığı değildir.