et

Definicja i znaczenie

Słowo et jest francuskim spójnikiem współrzędnym, który odpowiada polskiemu słowu „i” lub „oraz”. Służy do łączenia wyrazów, fraz lub zdań w obrębie jednej wypowiedzi.

Główne zastosowania:

1. Łączenie dwóch lub więcej elementów (np. „kawa i herbata”).
2. Dodawanie informacji lub kontynuacja myśli.
3. Wskazywanie na następstwo czasowe w niektórych konstrukcjach (np. „zrobił to, a potem poszedł spać”).

Gramatyka i pochodzenie słowa

et to niezmienna część mowy (spójnik). W języku francuskim nigdy nie wymawia się końcowej litery „t” w tym słowie. Co więcej, przed słowem zaczynającym się od samogłoski, nie zachodzi zjawisko łączności (liaison) – mimo że kończy się na spółgłoskę, wymawia się je zawsze jako [e].

Pochodzenie: Słowo to wywodzi się bezpośrednio z łacińskiego spójnika et, który pełnił dokładnie taką samą funkcję.

Synonimy i antonimy

Synonimy:

• ainsi que ↗ – (oraz, a także)
• de même que ↗ – (podobnie jak)
• plus ↗ – (używane rzadziej, w specyficznych wyliczeniach)

Antonimy:

• ou ↗ – (lub/albo)
• ni ↗ – (ani – w kontekście przeczącym)
• mais ↗ – (ale – wprowadza opozycję, podczas gdy „et” wprowadza dodatek)