lui

Słowo "lui" we francuskim to zaimek osobowy używany na kilka sposobów związanych z trzecią osobą liczby pojedynczej męskiej lub żeńskiej w formie pośredniej (oblirekcyjnej):

1. Zaimek dopełnienia dalszego (COI – complément d'objet indirect):
   "Lui" zastępuje rzeczownik, który jest dopełnieniem dalszym zdania, czyli występuje po przyimku takiego jak "à". Używa się go zarówno dla osób rodzaju męskiego, jak i żeńskiego w liczbie pojedynczej.
   Przykład:
   – Tu parles à Paul ?
   – Oui, je lui parle. (Tak, mówię do niego.)
   – Tu as donné le livre à Marie ?
   – Oui, je lui ai donné le livre. (Tak, dałem jej książkę.)

2. Zaimek toniczny (accentué):
   "Lui" jest też zaimkiem tonikznym odpowiadającym zaimkowi "il" (on). Używa się go np. po przyimkach lub dla podkreślenia, albo jako forma samodzielna.
   Przykład:
   – C’est pour lui. (To jest dla niego.)
   – Moi, je préfère lui. (Ja wolę jego.)

3. Oddzenie w stosunku do "elle":
   Choć "lui" może być używane dla osób obu płci, to typowo jako zaimek dopełnienia dalszego zastępuje zarówno "à lui" (dla niego), jak i "à elle" (dla niej). Jednak w formie zaimka tonicznego dla rodzaju żeńskiego używa się "elle".
   Przykład:
   – Je parle à elle → Je lui parle (tu jako dopełnienie dalsze)
   – C’est pour elle (tu zaimek toniczny, nie "lui")

Podsumowanie różnic między synonimami:

• "lui" – zaimek dopełnienia dalszego lub zaimek toniczny dla osoby rodzaju męskiego lub żeńskiego w liczbie pojedynczej (w przypadku dopełnienia dalszego).
• "il" – zaimek podmiotu dla rodzaju męskiego.
• "elle" – zarówno zaimek podmiotu żeński, jak i zaimek toniczny dla rodzaju żeńskiego.

Zwróć uwagę:

• "lui" nie używa się jako podmiotu.
• Kiedy "à elle" jest dopełnieniem dalszym, jego zaimkiem będzie "lui".
• Jako zaimek toniczny dla osoby żeńskiej jest "elle", a nie "lui".

To słowo jest bardzo powszechne i kluczowe w francuskiej gramatyce zaimków, więc rozumienie i poprawne stosowanie "lui" jest ważne dla tworzenia poprawnych zdań.