suffire

Znaczenie

Suffire to czasownik oznaczający przede wszystkim wystarczać — być w odpowiedniej ilości lub stopniu, by zaspokoić potrzebę albo osiągnąć cel.

• suffire à quelque chose — wystarczać do czegoś, być czymś wystarczającym.
  Cette somme suffit à ses besoins. — Ta suma wystarcza na jego potrzeby.
• Il suffit de + bezokolicznik — wystarczy coś zrobić.
  Il suffit d’attendre. — Wystarczy poczekać.
• Ça suffit ! — Wystarczy!; Dość! W zależności od tonu może to być stanowcze polecenie, by ktoś przestał.
• W odniesieniu do kwalifikacji lub możliwości suffire może znaczyć „sprostać”, „być wystarczającym”:
  Elle suffit à la tâche. — Ona sprosta zadaniu.

Gramatyka i pochodzenie

Suffire jest czasownikiem nieprzechodnim z III grupy i odmienia się nieregularnie. W czasie teraźniejszym: je suffis, tu suffis, il/elle suffit, nous suffisons, vous suffisez, ils/elles suffisent. Imiesłów czasu przeszłego to suffi, a w czasach złożonych czasownik łączy się z avoir: a suffi.

Czasownik pochodzi od łacińskiego sufficere, oznaczającego m.in. „dostarczać w wystarczającej ilości”.

Synonimy i antonimy

Synonimy:

• être suffisant ↗ — „być wystarczającym”; bardziej opisowe wyrażenie, zbliżone do podstawowego znaczenia suffire.
• faire l’affaire ↗ — „wystarczać”, „nadawać się”; potoczne, często używane o czymś, co jest dostatecznie dobre do danego celu.
• satisfaire à ↗ — „spełniać” wymagania lub warunki; podkreśla zgodność z określonym kryterium.

Antonimy:

• manquer ↗ — „brakować”; wskazuje, że czegoś jest za mało lub czegoś nie ma.
• être insuffisant ↗ — „być niewystarczającym”; bezpośrednie przeciwieństwo être suffisant i, zależnie od kontekstu, suffire.

Częste zwroty i połączenia

• Il suffit de… ↗ — Wystarczy…
• Ça suffit ! ↗ — Wystarczy!; Dość!
• suffire à ses besoins ↗ — wystarczać na czyjeś potrzeby.
• suffire à la tâche ↗ — sprostać zadaniu.