suffire

1) Anlamı (Türkçe)

Suffire, temel olarak “yeterli olmak, kâfi gelmek” anlamına gelir.

• Bir şey için yeterli olmak:
  Ça suffit. → “Bu yeter.” / “Yeter artık.” (bağlama göre)
• İhtiyacı karşılamak:
  Ça ne suffit pas. → “Bu yetmiyor.”
• Bir şeye gerek kalmamak / tek başına yeterli olmak:
  Il suffit de… → “... yeter / ... yapmak yeterlidir.”

2) Fiilin yapısı ve parçaları

• Kök: suff- (Latince sufficere kökeninden; “yeterli gelmek, karşılamak” fikrini taşır)
• Mastar eki: -ire (Fransızcada 3. grup fiillerde görülen bir mastar sonu)
• Çekimden örnekler:
  • Présent: je suffis, tu suffis, il/elle suffit, nous suffisons, vous suffisez, ils/elles suffisent
  • Participe passé: suffi
  • Örnek kalıp: il suffit de + infinitif (… yapmak yeter)

3) Kullanım notları (yaygın kalıplar)

• Ça suffit !: “Yeter!” (azarlama, durdurma, artık yeter anlamı)
• Il suffit de…: “Sadece … yapmak yeter.”
• Se suffire (à soi-même): “Kendi kendine yetmek.”

4) Fransızca eş anlamlılar (synonymes)

Bağlama göre:

• être suffisant / être assez (yeterli olmak)
• être adéquat / convenir (uygun olmak, iş görmek)
• faire l’affaire (işi görmek, yeterli gelmek – daha konuşma dili)

5) Fransızca zıt anlamlılar (antonymes)

• être insuffisant (yetersiz olmak)
• manquer (de) (eksik olmak, yetmemek)
• être trop peu (çok az gelmek)