tu

Anlam ve kullanım

Tu, Fransızcada samimi veya gayriresmî biçimde tek bir kişiye hitap etmek için kullanılan ikinci tekil şahıs öznesidir. Türkçeye genellikle “sen” olarak çevrilir.

• Tu es mon ami. — Sen benim arkadaşımsın.
• Tu viens ce soir ? — Bu akşam geliyor musun?
• Tu comprends ? — Anlıyor musun?

Tu, fiilin öznesidir ve fiil çoğunlukla ikinci tekil şahsa göre çekimlenir:

• tu parles — konuşuyorsun
• tu finis — bitiriyorsun
• tu prends — alıyorsun

Fransızcada yakın arkadaşlar, aile üyeleri, çocuklar ve benzer yaşta kişiler arasında kullanılır. Resmî veya mesafeli hitapta ise genellikle vous ↗ kullanılır.

Dilbilgisi ve kelime kökeni

Tu, şahıs zamiridir:

• Türü: özne şahıs zamiri
• Kişi: ikinci kişi
• Sayı: tekil
• Türkçe karşılığı: sen

Fiilden önce gelir:

• tu lis — okuyorsun
• tu écris — yazıyorsun
• tu dois partir — gitmek zorundasın

Olumsuz cümlede ne ↗ ve pas ↗ arasına girer:

• Tu ne comprends pas. — Anlamıyorsun.

Tu sözcüğü Latince ikinci tekil şahıs zamiri tū biçiminden gelir.

Eş anlamlılar ve zıt anlamlılar

Yakın anlamlı ve karşılaştırmalı biçimler

• vous ↗: “siz” anlamına gelir. Birden fazla kişiye hitap ederken veya tek bir kişiye resmî ve mesafeli biçimde hitap ederken kullanılır. Tu samimi tekil hitap ifade ederken, vous resmiyet ya da çoğulluk bildirir.
• toi ↗: Yine “sen” anlamındadır; ancak vurgulu veya edat sonrasında kullanılan biçimdir. Örneğin: avec toi ↗ — seninle. Tu özne olarak kullanılır: Tu viens. — Geliyorsun.

Tu için doğrudan bir zıt anlamlı bulunmaz. Ancak hitap biçimi bakımından vous ↗, tu ile karşıt kullanım oluşturur: samimi tekil hitap karşısında resmî veya çoğul hitap.

Yaygın ifadeler ve kullanımlar

• Tu vas bien ? ↗ — İyi misin?
• Tu t’appelles comment ? ↗ — Adın ne?
• Tu as raison. ↗ — Haklısın.
• Tu as tort. ↗ — Haksızsın.
• Tu peux m’aider ? ↗ — Bana yardım edebilir misin?
• Tu veux… ? ↗ — İster misin…?
• Tu sais… ↗ — Biliyor musun… / Şunu biliyorsun ki…
• À toi ! ↗ — Sıra sende! / Senin!