verb

bestätigen

potwierdzić · potwierdzać

Sagen oder zeigen, dass etwas richtig oder wahr ist.

Definicja i znaczenie

bestätigen to czasownik oznaczający przede wszystkim:

potwierdzać, poświadczać, zatwierdzać
- przekazywać informację, że coś jest prawdziwe, poprawne lub uzgodnione:
  - Der Arzt bestätigt die Diagnose. – Lekarz potwierdza diagnozę.
  - Bitte bestätigen Sie den Termin. – Proszę potwierdzić termin.
- poświadczać odbiór, rejestrację lub wykonanie czynności:
  - Wir bestätigen den Eingang Ihrer Nachricht. – Potwierdzamy otrzymanie Państwa wiadomości.
potwierdzać czyjeś przypuszczenia lub podejrzenia
- Die Ergebnisse bestätigen seine Theorie. – Wyniki potwierdzają jego teorię.
okazywać, że coś jest prawdziwe lub słuszne; sprawdzać się
- w formie zwrotnej sich bestätigen:
  - Seine Vermutung hat sich bestätigt. – Jego przypuszczenie się potwierdziło.
  - Die Befürchtungen bestätigten sich. – Obawy się potwierdziły.

Gramatyka i pochodzenie

bestätigen jest czasownikiem regularnym, słabym i przechodnim.

Najważniejsze formy:

Präsens: ich bestätige, du bestätigst, er bestätigt
Präteritum: bestätigte
Perfekt: hat bestätigt
Partizip II: bestätigt
bezokolicznik z „zu”: zu bestätigen

Czasownik łączy się często z biernikiem:

etwas bestätigen – potwierdzać coś

Może również występować z celownikiem:

jemandem etwas bestätigen – potwierdzać komuś coś

Częste konstrukcje:

bestätigen, dass … – potwierdzać, że …
bestätigen, ob … – potwierdzać, czy …
sich bestätigen – potwierdzać się, znajdować potwierdzenie

Przedrostek be- jest nierozdzielny, dlatego mówi się: ich bestätige, a nie forma z oddzielonym przedrostkiem. Słowo wywodzi się ze średnio-wysoko-niemieckiego bestætigen w znaczeniu „umocnić, uczynić trwałym” i jest związane z łacińskim confirmare.

Synonimy i antonimy

Synonimy

bestätigen – neutralne „potwierdzać”, najczęstsze i najbardziej uniwersalne określenie.
bekräftigen – potwierdzać lub wzmacniać wcześniejsze stwierdzenie, opinię albo decyzję; często brzmi bardziej formalnie.
bestätigen / bescheinigen – bescheinigen oznacza przede wszystkim poświadczać coś oficjalnie, często za pomocą dokumentu lub zaświadczenia.
bejahen – przytakiwać lub odpowiadać twierdząco, a niekoniecznie formalnie potwierdzać fakt.
verifizieren – weryfikować, czyli sprawdzać prawdziwość czegoś; nacisk pada na proces sprawdzania, podczas gdy bestätigen oznacza przekazanie wyniku tego sprawdzenia.
zusagen – potwierdzać udział, przyjęcie propozycji lub wykonanie czegoś; często oznacza także „obiecać” albo „zgodzić się”.

Antonimy

widerlegen – obalać twierdzenie lub dowodzić, że jest nieprawdziwe.
bestreiten – zaprzeczać czemuś lub kwestionować prawdziwość informacji.
widerrufen – odwoływać wcześniejsze potwierdzenie, oświadczenie albo zgodę.
dementieren – oficjalnie zaprzeczać informacji, najczęściej publicznej lub medialnej.
ablehnen – odrzucać propozycję, wniosek albo prośbę; nie jest bezpośrednim antonimem w każdym kontekście, ale przeciwstawia się bestätigen w znaczeniu zatwierdzania.