verb

entstehen

powstać · powstawać

Etwas beginnt zu existieren oder wird gebildet.

Definicja i znaczenie

entstehen to niemiecki czasownik oznaczający:

powstawać, tworzyć się, rodzić się
Odnosi się do pojawienia się czegoś nowego, na przykład pomysłu, problemu, budynku lub sytuacji.
- Ein neuer Plan entsteht. — Powstaje nowy plan.
- Aus dieser Idee entstand ein erfolgreiches Unternehmen. — Z tego pomysłu powstało odnoszące sukcesy przedsiębiorstwo.
wynikać, powstawać w rezultacie czegoś
- Viele Probleme entstehen durch Missverständnisse. — Wiele problemów powstaje wskutek nieporozumień.
- Aus dem Gespräch ist ein neues Projekt entstanden. — Z rozmowy powstał nowy projekt.
zostać poniesionym / powstać — o kosztach, wydatkach lub szkodach
- Für die Reparatur entstehen hohe Kosten. — Naprawa wiąże się z wysokimi kosztami.
- Dabei ist ein großer Schaden entstanden. — W wyniku tego powstała duża szkoda.

Gramatyka i pochodzenie słowa

entstehen jest czasownikiem nieregularnym i mocnym:

bezokolicznik: entstehen
Präsens, 3. os. l.poj.: es entsteht
Präteritum: es entstand
Perfekt: es ist entstanden
imiesłów czasu przeszłego: entstanden

Czasownik łączy się z czasownikiem posiłkowym sein , ponieważ opisuje zmianę stanu lub pojawienie się czegoś.

Jest to czasownik nieprzechodni, dlatego nie przyjmuje bezpośredniego dopełnienia w bierniku. Często występuje z przyimkiem aus i celownikiem:

aus etwas entstehen — powstać z czegoś, wynikać z czegoś

Słowo składa się z przedrostka ent- oraz czasownika stehen — „stać”. Historycznie wiąże się z ideą „wyłonienia się” lub „powstania”.

Synonimy i antonimy

Synonimy

sich bilden — tworzyć się, powstawać; często używane w odniesieniu do struktur, zjawisk, chmur lub kolejek.
sich entwickeln — rozwijać się, powstawać stopniowo; podkreśla proces rozwoju.
hervorgehen — wynikać, wyłaniać się z czegoś; częściej wskazuje na źródło lub rezultat.
zustande kommen ? — dojść do skutku, powstać; stosowane zwłaszcza wobec porozumień, projektów lub współpracy.
erwachsen aus — wyrosnąć z czegoś, wyniknąć z czegoś; podkreśla związek przyczynowy lub stopniowy rozwój.

Antonimy

vergehen — przemijać, zanikać; jest przeciwieństwem powstawania, zwłaszcza w odniesieniu do czasu, uczuć lub zjawisk.
verschwinden — znikać; oznacza utratę widoczności lub obecności.
sich auflösen — rozpuszczać się, rozpadać się, rozwiązywać się; wskazuje na rozpad wcześniej istniejącej całości.
zerfallen — rozpadać się, ulegać dezintegracji; zwykle dotyczy struktur, obiektów lub organizacji.