kaputtkriegen

"Kaputtkriegen" to czasownik złożony (a raczej potoczny/dialektyczny) składający się ze słów:

• kaputt – „zepsuty”, „uszkodzony”
• kriegen – „dostawać”, „dosięgać”, w potocznym użyciu też „zdobywać”, „dawać sobie radę”.

"Kaputtkriegen" oznacza zepsucie czegoś, zniszczenie, uszkodzenie czegoś lub kogoś. Może też nabrać znaczenia „załatwić kogoś/coś”, czyli poważnie uszkodzić czy wykończyć (np. zmęczyć, pokonać).

Znaczenia (bez przedrostków)

• kriegen – potocznie: dostać, łapać, zdobywać
• kaputt – stare niemieckie przymiotnikowe (lub przysłówkowe) znaczenie „zepsuty”, „nie działający”.

Różnica wobec podobnych słów

• kaputtgehen – oznacza samoistne zepsucie się, coś po prostu „popsuło się” lub „uległo awarii”.
• kaputtmachen – oznacza aktywne zniszczenie czegoś przez kogoś.
• kaputtkriegen – często oznacza zniszczenie poprzez odniesienie szkody lub zużycia do tego stopnia, że coś przestaje działać lub funkcjonować, ale może także oznaczać „pokonanie” lub „wyczerpanie” kogoś (np. w sensie wycieńczenia). Jest bardziej potoczne niż "kaputtmachen".

---

Podsumowując:
"kaputtkriegen" to potoczne wyrażenie, które odnosi się do zepsucia/ zniszczenia czegoś przez czyjąś aktywność oraz do „załatwienia” (np. zmęczenia lub pokonania) kogoś/czegoś. W odróżnieniu od "kaputtgehen" podkreśla udział kogoś w procesie psucia lub wykańczania.