landen

Landen – niemieckie czasownik podstawowy oznaczający:

1. Lądować – zejść z powietrza na ziemię (np. samolot).
   Przykład: Das Flugzeug landet pünktlich. (Samolot ląduje punktualnie.)

2. Znajdować się (po drodze), ale bardziej potocznie lub w przenośni:

   • osiągnąć jakiś etap, miejsce w sensie dosłownym lub metaforycznym (np. "wylądować" w sytuacji).
     Przykład: Er ist bei seinen Recherchen endlich auf den richtigen Zeugen gelandet. (W swoich poszukiwaniach w końcu trafił na właściwego świadka.)

---

Różnica w porównaniu z podobnymi słowami:

• "Absteigen" – oznacza przede wszystkim „zejść, zsiąść” (np. z roweru, konia), więc nie jest synonimem „landen”.
• "Eintreffen" – znaczy „przybyć”, ale w odniesieniu do lokalizacji, nie do lądowania.
• "Ankommen" – oznacza „przyjechać, dotrzeć”, ale też niekoniecznie z powietrza.

"Landen" jest więc specyficzne dla akcji lądowania lub przybycia często drogą powietrzną, ewentualnie używane w przenośni jako „wpaść gdzieś”.