verb

miauen

miauczeć

Ein Laut, den Katzen machen, um Aufmerksamkeit zu bekommen oder etwas mitzuteilen.

Znaczenie i definicja

miauen – miauczeć, wydawać charakterystyczny dźwięk kota.

Słowo opisuje przede wszystkim odgłosy wydawane przez koty, ale może być także używane żartobliwie w odniesieniu do człowieka, który mówi piskliwym lub skarżącym tonem.

Przykłady:

Die Katze miaut. – Kot miauczy.
Das Kätzchen miaut laut. – Kociak głośno miauczy.
Er miaut wie ein kleines Kind. – On miauczy jak małe dziecko.

Gramatyka i pochodzenie słowa

miauen jest czasownikiem regularnym, słabym:

bezokolicznik: miauen
1. osoba liczby pojedynczej: miaut
czas przeszły Präteritum: miaute
imiesłów czasu przeszłego: miaut
czasownik posiłkowy w Perfekt: haben

Przykład odmiany:

Die Katze miaut. – Kot miauczy.
Die Katze miaute die ganze Nacht. – Kot miauczał całą noc.
Die Katze hat laut miaut. – Kot głośno miauczał.

Słowo ma charakter onomatopeiczny i pochodzi od dźwiękonaśladowczego rzeczownika das Miau , oznaczającego „miau”.

Synonimy i antonimy

Synonimy

maunzen – miauczeć lub skomleć w sposób skarżący się; często ma bardziej emocjonalne albo żałosne zabarwienie niż neutralne miauen.
Miau machen – dosłownie „robić miau”, potoczne i opisowe określenie miauczenia.
jammern – skarżyć się, jęczeć; nie jest ścisłym synonimem, ale może opisywać przenośne, skarżące się „miauczenie” człowieka.