verb

begegnen

karşılaşmak · rastlamak

Es bedeutet, dass man zufällig oder absichtlich mit einer anderen Person oder Sache in Kontakt kommt.

begegnen, bağlama göre şu anlamlara gelen bir fiildir:

Biriyle karşılaşmak, birine rastlamak: Genellikle beklenmedik ya da tesadüfi karşılaşmalar için kullanılır.
Ich bin einer alten Freundin begegnet. — Eski bir arkadaşıma rastladım.
Bir şeyle karşı karşıya gelmek: Bir sorun, güçlük ya da durumla karşılaşmayı anlatabilir.
Wir sind auf ein Problem begegnet yerine Wir sind einem Problem begegnet denir. — Bir sorunla karşılaştık.
Bir şeye belirli bir tutumla yaklaşmak veya karşılık vermek:
Sie begegnete der Kritik gelassen. — Eleştiriye sakinlikle karşılık verdi.

Fiil, bu anlamlarda genellikle Dativ hâlinde bir isimle kullanılır: jemandem veya einer Sache.

begegnen, ayrılmayan, düzenli çekimlenen bir fiildir ve Dativ alır.

Perfekt zamanda yardımcı fiil olarak sein kullanılır. Kelime, tarihsel olarak gegen (“karşı, karşısında”) sözcüğüyle bağlantılıdır.

Bağlama göre yakın anlamlıları:

treffen : “Karşılaşmak” anlamında kullanılabilir; ancak begegnen çoğunlukla Dativ alır ve tesadüfi karşılaşmayı vurgular.
antreffen : Birini belirli bir yerde bulmak anlamı taşır; rastlantısal karşılaşmadan çok, kişinin orada bulunmasını fark etmeyi anlatır.
konfrontieren : Birini bir sorunla doğrudan yüz yüze getirmek demektir; begegnen kadar nötr değildir.

Karşıt anlamlılar bağlama bağlıdır:

meiden : Biriyle karşılaşmaktan veya bir şeyle yüzleşmekten özellikle kaçınmak.
ausweichen : Birinden ya da bir şeyden uzak durmak, yolunu değiştirmek. begegnen’in “karşılaşmak” anlamına karşıt olabilir.