verb

blamieren

rezil olmak · kendini rezil etmek

Tanım ve anlam

blamieren, birini utandırmak, mahcup etmek veya küçük düşürmek anlamına gelen Almanca bir fiildir.

En yaygın kullanımı dönüşlüdür: sich blamieren. Bu durumda kişi kendini utandırır, rezil eder ya da gülünç duruma düşer.

Ich habe mich vor allen blamiert. — Herkesin önünde kendimi rezil ettim.
Er blamierte seinen Kollegen. — İş arkadaşını utandırdı / küçük düşürdü.

Dil bilgisi ve köken

Düzenli bir fiildir:

Präsens: blamieren
Präteritum: blamierte
Perfekt: hat blamiert

Dönüşlü kullanıldığında sich zamiriyle çekimlenir: ich blamiere mich, du blamierst dich. Kökeni Fransızca blâmer (“suçlamak, kınamak”) sözcüğüne dayanır.

Eş anlamlılar ve zıt anlamlılar

bloßstellen — Birini herkesin önünde açığa düşürmek veya mahcup etmek. Blamieren’den daha çok kişinin kusurunu ya da özel durumunu başkalarının önünde ortaya çıkarmayı vurgular.
beschämen — Utandırmak; kişinin duyduğu utanç hissine odaklanır.
demütigen — Aşağılamak, küçük düşürmek. Blamieren’den daha ağır ve incitici bir anlam taşır.
sich lächerlich machen — Kendini gülünç duruma düşürmek; sich blamieren ile yakın anlamlıdır.

Doğrudan ve her bağlamda geçerli bir zıt anlamlısı yoktur. Bağlama göre ehren (“onurlandırmak”) veya loben (“övmek”) karşıt anlamlı sayılabilir.

Yaygın ifadeler ve kalıplar

sich vor jemandem blamieren — Birinin önünde kendini rezil etmek.
sich bis auf die Knochen blamieren — Büsbütün, çok fena şekilde rezil olmak.
jemanden vor anderen blamieren — Birini başkalarının önünde utandırmak.