noun

der Knochen, –

kemik

Harte Teile im Körper von Menschen und Tieren, die das Skelett bilden und den Körper stützen.

Almanca "Knochen" kelimesi "kemik" anlamına gelen bir isimdir. İnsanlarda ve hayvanlarda iskelet sisteminin temel yapı taşı olan sert ve mineralize dokuyu ifade eder. "der Knochen" (tekil) ve "die Knochen" (çoğul) şeklinde kullanılabilir.

Almanca'da benzer kelimeler ve ifadeler arasında şunlar bulunur:

"Gebeine" (kemikler, iskelet, genellikle tarihi veya arkeolojik bağlamda kullanılır)
"Skelett" (iskelet)
"Knochenmark" (kemik iliği)

"Knochen" keskin ve spesifik anlamda kemik yapısını belirtirken, "Skelett" bir bütün olarak tüm iskeleti ifade eder. "Knochenmark" ise kemiklerin içinde bulunan yumuşak doku anlamına gelir.