adjective

lieb

sevimli · uysal · uslu

Dieses Wort beschreibt eine Person oder Sache, die freundlich, nett und angenehm ist. Es wird oft benutzt, um Zuneigung oder Sympathie auszudrücken.

Tanım & Anlam

"lieb" kelimesi Almancada temel olarak iki ana bağlamda kullanılır:

Kişilik Özelliği ve Davranış: Bir kişinin karakterini tanımlarken "nazik", "sevecen", "iyi kalpli" veya "tatlı" anlamlarına gelir. Özellikle çocuklar için kullanıldığında "uslu" veya "söz dinleyen" anlamını da taşır. Birinin size karşı iyi niyetli ve yumuşak bir tavır sergilediğini ifade eder.
Sevgi ve Yakınlık Belirtisi: Sevilen birine hitap ederken veya ondan bahsederken "sevgili", "değerli" veya "aziz" anlamında kullanılır. Mektup ve e-posta başlangıçlarında (örneğin: "Liebe Sarah") veya samimi ilişkilerde birine duyulan derin sevgiyi ifade etmek için tercih edilir.

Dilbilgisi & Kelime Kökeni

"lieb" bir sıfattır ve cümle içindeki kullanımına göre (ismin önünde geliyorsa) çekimlenir. Kelimenin kökeni Eski Yüksek Almanca'daki "liub" kelimesine dayanır. Bu sıfat, Almancadaki liebe (sevgi) ismi ve lieben (sevmek) fiili ile aynı kökten türemiştir. Cümle içinde bazen "bir şeyi severek yapmak" anlamında gern zarfının yerine çok eski veya bölgesel kullanımlarda "lieb haben" (sevmek/değer vermek) kalıbı içerisinde de görülebilir.

Eş Anlamlılar & Zıt Anlamlılar

Eş Anlamlılar: Karakter özelliği olarak nett, freundlich veya gütig kelimeleriyle benzerlik gösterir. Uslu anlamında kullanıldığında brav kelimesi eş anlamlıdır. Hitap şekli olarak ise teuer (bu bağlamda kıymetli anlamında) veya wert kullanılabilir.

Zıt Anlamlılar: En yaygın zıt anlamlısı böse (kötü/huysuz) kelimesidir. Diğer zıt anlamlılar arasında gemein, unfreundlich ve garstig sayılabilir.