noun

der Schluss, ¨-e

bitmek · son

Schluss, bağlama göre birkaç farklı anlama gelen eril bir Almanca isimdir:

Son, bitiş, kapanış: Bir olayın, sürecin veya metnin sona erdiği bölüm.
Örnek: “Filmin sonunda” anlamında am Schluss .
Sonuç, çıkarım: Bir bilgi ya da gözlemden ulaşılan yargı.
Örnek: einen Schluss ziehen , “bir sonuç çıkarmak”.
Karar veya nihai yargı: Bir konuyu değerlendirip varılan son karar.

Gündelik kullanımda Schluss! tek başına “Yeter!”, “Bitti!” ya da “Kes artık!” anlamında da söylenebilir.

Artikeli: der
Çoğulu: die Schlüsse
Kelime türü: İsim
Kökeni: Schluss, “kapatmak, sona erdirmek” anlamındaki schließen fiiliyle bağlantılıdır.

Bağlama göre eş anlamlılar:

Ende : “Son” anlamında yaygın ve genel bir sözcüktür. Schluss, özellikle kapanış ya da bir akıl yürütmenin vardığı sonuç anlamını da taşıyabilir.
Abschluss : Bir sürecin tamamlanmasını veya resmî biçimde sonuçlandırılmasını vurgular.
Folgerung : Özellikle mantıksal çıkarım anlamındaki “sonuç” için kullanılır; Schluss’tan daha belirgin biçimde akıl yürütmeye odaklanır.

Karşıt anlamlılar:

Anfang : “Başlangıç”; Schluss’un “bitiş” anlamının karşıtıdır.
Beginn : “Başlama, başlangıç”; yine bitiş anlamındaki Schluss’un karşıtıdır.