verb

stottern

kekelemek

Beim Sprechen kommen Wörter nur schwer heraus, oft mit Pausen oder wiederholten Lauten.

Tanım ve anlam

stottern, Almancada temel olarak kekelemek, yani konuşurken sesleri, heceleri veya kelimeleri istemsiz biçimde tekrarlamak ya da konuşmaya başlamakta zorlanmak anlamına gelir.

Er stottert beim Sprechen.
Konuşurken kekeliyor.
Sie stotterte vor Aufregung.
Heyecandan kekeledi.

Kelime, özellikle konuşma akıcılığındaki bozukluğu ifade eder. Fiil hem gerçek anlamda hem de mecazî olarak kullanılabilir:

Konuşmada kekelemek
- Das Kind stottert.
  Çocuk kekeliyor.
Motorun veya makinenin düzensiz çalışması
Motorun teklemesi, kesik kesik çalışması anlamında da kullanılabilir.
- Der Motor stottert.
  Motor tekliyor.

Dilbilgisi ve kelime kökeni

Fiil türü: Düzenli fiil
Mastar: stottern
Präteritum: stotterte
Partizip II: gestottert
Yardımcı fiil: haben
Dönüşlü değildir: Genellikle doğrudan özneyle kullanılır: Er stottert.

Fiilden türeyen önemli isim:

das Stottern : kekemelik

Kelime, seslerin veya hecelerin tekrarlanmasını taklit eden yinelemeli bir yapıya dayanır. stottern fiiliyle ilişkili olan Stottern , konuşma akıcılığındaki kekemeliği ifade eder.

Eş anlamlılar ve zıt anlamlılar

Eş anlamlılar

stammeln : kekeleyerek, düzensiz ve çoğu zaman anlaşılması zor biçimde konuşmak. stottern [???](vocabuo://word/stottern] daha çok ses veya hece tekrarını vurgularken, stammeln düşünceleri toparlayamama ya da kelimeleri güçlükle ifade etme anlamına da gelebilir.
stocken : konuşmanın kesilmesi, kişinin bir an duraksaması veya sözünü sürdürememesi. stottern sürekli ya da tekrarlanan kekelemeyi, stocken ise daha çok geçici duraksamayı anlatır.
sich versprechen : konuşurken yanlış kelime söylemek veya dili sürçmek. Bu, stottern gibi sürekli bir konuşma bozukluğu değil, tek seferlik bir söyleyiş hatasıdır.