wegziehen

Tanım ve anlam

wegziehen, bağlama göre “uzaklaşmak”, “başka bir yere taşınmak” veya “bir şeyi çekip uzaklaştırmak” anlamına gelen ayrılabilen bir fiildir.

1. Başka bir yere taşınmak, bulunduğu yerden ayrılmak:
   Bir kişinin yaşadığı yeri bırakıp başka bir yere gitmesini anlatır.
   Sie ist nach Berlin weggezogen. — Berlin’e taşındı.

2. Bir şeyi ya da birini çekerek uzaklaştırmak:
   Bir nesneyi bulunduğu yerden çekip almak veya birini bulunduğu noktadan çekerek uzaklaştırmak anlamında kullanılır.
   Er zog den Stuhl weg. — Sandalyeyi çekip uzaklaştırdı.

3. Uzaklaşıp gözden kaybolmak:
   Bulut, sis veya benzeri bir şeyin bulunduğu yerden dağılıp uzaklaşmasını anlatabilir.
   Der Nebel zieht weg. — Sis dağılıyor/uzaklaşıyor.

Dil bilgisi ve kelime kökeni

• Fiil türü: Ayrılabilen birleşik fiil (trennbares Verb).
• Yapısı: weg (“uzak, başka tarafa”) + ziehen (“çekmek”, “hareket etmek”).
• Ana cümlede weg genellikle fiilden ayrılır: Sie zieht morgen weg. — Yarın taşınıyor.
• Perfekt zamanı, yer değiştirme anlamında çoğunlukla sein ile kurulur: Sie ist weggezogen.
  Bir nesneyi çekip uzaklaştırma anlamında ise genellikle haben kullanılır: Er hat den Stuhl weggezogen.
• Präteritum: zog weg
• Partizip II: weggezogen

Eş anlamlılar ve karşıt anlamlılar

Eş anlamlılar:

• fortziehen ↗ — Başka bir yere taşınmak veya uzaklaşmak anlamına gelir; wegziehen ile yakındır, ancak ayrılış ya da uzaklaşma vurgusu daha belirgin olabilir.
• umziehen ↗ — Özellikle ev ya da şehir değiştirmek, taşınmak demektir. Wegziehen kişinin mevcut yerden ayrılmasını vurgularken umziehen taşınma eylemini öne çıkarır.
• entfernen ↗ — Bir şeyi bulunduğu yerden kaldırmak ya da uzaklaştırmak demektir; wegziehen gibi mutlaka çekme hareketi içermez.

Karşıt anlamlılar:

• bleiben ↗ — Kalmak, ayrılmamak; taşınma veya uzaklaşma anlamındaki wegziehen’in karşıtıdır.
• festhalten ↗ — Sıkıca tutmak; bir şeyi çekip uzaklaştırma anlamında wegziehen’in karşıtı olabilir.

Yaygın ifadeler ve kelime birliktelikleri

• aus der Stadt wegziehen ↗ — Şehirden taşınmak.
• von zu Hause wegziehen ↗ — Evden ayrılıp başka bir yere taşınmak.
• jemanden zur Seite wegziehen ↗ — Birini yana doğru çekmek.
• Die Wolken ziehen weg. — Bulutlar uzaklaşıyor/dağılıyor.