befinna

Definicja i znaczenie

Befinna to szwedzki czasownik, najczęściej używany w formie zwrotnej befinna sig. Oznacza wtedy:

1. Znajdować się, przebywać w określonym miejscu albo sytuacji.
   Hon befinner sig i Stockholm. — Ona znajduje się w Sztokholmie.

2. Być w określonym stanie lub czuć się w określony sposób.
   Hur befinner du dig? — Jak się czujesz? / W jakiej jesteś sytuacji?

W bardziej formalnym lub prawniczym użyciu befinna może także znaczyć uznać, orzec, że ktoś jest winny. Występuje wtedy w konstrukcji befinna någon skyldig.

Gramatyka i pochodzenie

To czasownik mocny. Jego podstawowe formy to: befinna – befinner – befann – befunnit (bezokolicznik, czas teraźniejszy, preteritum, supinum).

Najczęściej spotyka się go z zaimkiem zwrotnym sig: befinna sig. Czasownik jest złożony z przedrostka be- i czasownika finna („znaleźć”). Historycznie wiąże się więc z ideą „znalezienia się” w jakimś miejscu lub stanie.

Synonimy i antonimy

Synonimy zależą od kontekstu:

• vistas ↗ — przebywać; podkreśla pobyt w danym miejscu, niekoniecznie samo położenie.
• vara belägen ↗ — być położonym; używane głównie o miejscach i obiektach.
• vara ↗ — być; ma szersze znaczenie i nie wskazuje samo w sobie na lokalizację.
• känna sig ↗ — czuć się; pasuje do znaczenia dotyczącego samopoczucia, ale nie do lokalizacji.

Nie ma jednego ścisłego antonimu dla befinna sig. W zależności od zdania przeciwieństwem może być:

• lämna ↗ — opuścić dane miejsce;
• försvinna ↗ — zniknąć, zamiast znajdować się gdzieś;
• må dåligt ↗ — źle się czuć; przeciwieństwo wyrażenia opisującego dobre samopoczucie, nie samego czasownika.

Typowe wyrażenia i połączenia

• befinna sig i ↗ — znajdować się w, być w określonej sytuacji;
• befinna sig väl ↗ — czuć się dobrze;
• befinna någon skyldig ↗ — uznać kogoś za winnego.