ett faktum

Definicja i znaczenie

Faktum oznacza fakt, czyli coś, co rzeczywiście się wydarzyło lub istnieje, albo ustalony stan rzeczy. Może też odnosić się do konkretnej okoliczności, którą uznaje się za prawdziwą.

Gramatyka i pochodzenie

To rzeczownik rodzaju nijakiego: ett faktum. W liczbie mnogiej ma zwykle tę samą formę: flera faktum; forma określona w liczbie mnogiej to faktumen.

Słowo pochodzi od łacińskiego factum, czyli „rzecz dokonana” lub „to, co zostało zrobione”.

Synonimy i antonimy

• fakta ↗ — „fakty”, najczęściej używane w liczbie mnogiej lub jako określenie informacji opartych na faktach. Faktum częściej oznacza pojedynczy fakt albo stan rzeczy.
• sakförhållande ↗ — „stan rzeczy”, „okoliczność”; brzmi bardziej formalnie i podkreśla konkretną sytuację.
• verklighet ↗ — „rzeczywistość”; oznacza całość tego, co realne, a nie pojedynczy fakt.
• osanning ↗ — „nieprawda”; może być przeciwieństwem faktum, gdy chodzi o prawdziwość wypowiedzi.
• fiktion ↗ — „fikcja”; przeciwieństwo w kontekście faktów przedstawianych w opozycji do treści wymyślonych.

Nie ma jednego ścisłego antonimu słowa faktum — dobór zależy od kontekstu.

Typowe wyrażenia i połączenia

• ett faktum är att ↗ — „faktem jest, że…”
• det är ett faktum ↗ — „to jest fakt”
• ett obestridligt faktum ↗ — „niepodważalny fakt”