immun
odporny
Definicja i znaczenie
Immun to szwedzki przymiotnik oznaczający odporny, uodporniony lub niewrażliwy na coś. Najczęściej występuje w połączeniu z przyimkiem mot („na”, „przeciw”).
Może odnosić się do odporności biologicznej, ale też do odporności w znaczeniu przenośnym, na przykład na krytykę. W niektórych kontekstach oznacza również osobę lub instytucję objętą immunitetem, czyli chronioną przed określonymi konsekwencjami prawnymi.
Gramatyka i pochodzenie
To przymiotnik. Odmienia się przez rodzaj i liczbę: immun — forma podstawowa, immunt — rodzaj nijaki, immuna — liczba mnoga oraz forma określona.
Słowo pochodzi od łacińskiego immunis, oznaczającego między innymi „wolny od obowiązku” lub „zwolniony”. Jest spokrewnione z rzeczownikiem immunitet („immunitet”).
Synonimy i antonimy
- motståndskraftig — „odporny”, „wykazujący odporność”; podkreśla zdolność do przeciwstawiania się chorobie, wpływowi lub trudności.
- okänslig — „niewrażliwy”; może oznaczać brak reakcji, ale niekoniecznie odporność biologiczną.
- skyddad — „chroniony”; akcentuje ochronę zapewnioną z zewnątrz, nie własną odporność.
Antonimy:
- mottaglig — „podatny”, „ulegający czemuś”; oznacza brak odporności.
- känslig — „wrażliwy”, „podatny na działanie czegoś”.
Typowe połączenia i kolokacje
Make “immun” part of your vocabulary.
Build your Swedish vocabulary with flashcards, audio and spaced repetition.
Examples
Efter sprutan är jag immun mot sjukdomen.word
Po zastrzyku jestem odporny na tę chorobę.
Keep exploring Swedish
Learn words from the content you love.
Add words from websites, books and videos, then remember them with spaced repetition (SRS).
Scan for iPhone & iPad