ett skum

1) skum – „piana” (rzeczownik, en skum)

Znaczenie: piana, czyli warstwa bąbelków na powierzchni cieczy (np. na piwie, wodzie z mydłem, w morzu).
Przykłady kontekstów: ölskum (piana na piwie), rakskum (pianka/krem do golenia).

Części / budowa słowa:

• rdzeń skum (samodzielny rzeczownik)
• często występuje w złożeniach, np. rak + skum (pianka do golenia), öl + skum (piana piwna)

Synonimy (szw.):

• skum (najczęstsze)
• czasem w konkretnych kontekstach: lödder (np. piana mydlana, „lather”)

Antonimy (szw., jeśli pasuje):

• brak jednoznacznego antonimu; przeciwstawnie można mówić o stanie „bez piany”: utan skum.

---

2) skum – „podejrzany, szemrany; dziwny” (przymiotnik)

Znaczenie: określenie kogoś lub czegoś budzącego nieufność, wyglądającego na nieuczciwe lub co najmniej „dziwne”. W potocznym użyciu często: „podejrzany”, „krętacki”, „mętny”.

Części / budowa słowa:

• prosta forma przymiotnika: skum
• stopniowanie: skum – skummare – skummast (bardziej – najbardziej podejrzany/dziwny)

Synonimy (szw.):

• misstänkt (podejrzany)
• suspekt (podejrzany)
• skumraskig (szemrany)
• tvivelaktig (wątpliwy)
• konstig (dziwny; mniej „kryminalny”, bardziej ogólny)

Antonimy (szw.):

• pålitlig (godny zaufania)
• hederlig (uczciwy)
• trovärdig (wiarygodny)
• oskyldig (niewinny; w kontekście podejrzeń)

---

Uwaga o formie

To samo słowo skum może więc oznaczać zarówno „pianę” (rzeczownik), jak i „podejrzany/szemrany” (przymiotnik). Znaczenie wynika z kontekstu.