verb

spränga

wysadzać · wysadzić

spränga — szwedzki czasownik oznaczający „wysadzać”, „eksplodować”, „hrabsta” lub „rozerwać”.

Znaczenie:

wysadzić (np. budynek, skałę) za pomocą materiałów wybuchowych.
eksplodować (coś pęknie lub eksploduje pod wpływem ciśnienia, np. balon, bomba).
przebić się przez coś siłą, rozbić na części.
Powiedzieć/przeżyć sytuację wyjątkowo trudną, np. „spränga sig igenom” – „przebić się przez coś”.

Przykłady użycia:

De ska spränga berget för att bygga vägen. – Wysadzą skałę, by zbudować drogę.
Bilen sprängdes i luften. – Samochód eksplodował w powietrzu.

Synonimy i różnice:

explodera — bardziej skoncentrowane na „eksplozji”, spontanicznym wyzwoleniu energii, np. wybuch gazu.
mina — często używane w kontekście min lub minowania (pod śniegiem), bardziej specjalistyczne.

Słowo „spränga” stosuje się szeroko do działań związanych z rozbijaniem, wybuchaniem, lub przesadnym wypełnieniem czegoś (np. „spränga förrådet” – przepakować magazyn).