en sträcka

Definicja i znaczenie

Sträcka występuje jako rzeczownik i czasownik.

• Rzeczownik: odcinek, dystans lub fragment trasy, drogi albo przestrzeni. Może też oznaczać pewien odcinek czasu.
• Czasownik: rozciągać, wyciągać lub prostować; także rozciągać się, sięgać albo obejmować określony dystans. Znaczenie zależy od kontekstu.

Gramatyka i pochodzenie

• Jako rzeczownik: en sträcka — forma nieokreślona w liczbie pojedynczej; sträckan — forma określona; sträckor — liczba mnoga nieokreślona; sträckorna — liczba mnoga określona.
• Jako czasownik: sträcka — bezokolicznik; sträcker — czas teraźniejszy; sträckte — czas przeszły; sträckt — supinum.
• Rzeczownik i czasownik mają tę samą postać w bezokoliczniku. Rzeczownik jest związany znaczeniowo z czynnością rozciągania lub rozciągniętym odcinkiem.

Synonimy i antonimy

Synonimy różnią się zależnie od znaczenia:

• avstånd ↗ — „odległość”; zwykle wskazuje na dystans między punktami, niekoniecznie na konkretny odcinek trasy.
• delsträcka ↗ — „część trasy”; precyzuje, że chodzi o fragment większej drogi lub podróży.
• töja ↗ — „rozciągać”, zwłaszcza materiał lub coś elastycznego; w tym znaczeniu jest bliskie czasownikowi sträcka.
• räcka ↗ — „sięgać”, czyli dosięgać określonego punktu; nie oznacza rozciągania przedmiotu.

Możliwe przeciwieństwo czasownika w znaczeniu „prostować”:

• böja ↗ — „zginać”; opisuje ruch przeciwny do prostowania lub wyciągania.

Rzeczownik sträcka nie ma jednego ustalonego antonimu.

Typowe wyrażenia i połączenia

• en lång sträcka ↗ — długi odcinek lub duża odległość.
• sträcka ut armen ↗ — wyciągnąć ramię.
• sträcka sig över ↗ — rozciągać się na obszarze czegoś.